زمینه و هدف: ایست قلبی ریوی همچنان یکی از علل شایع مرگ و میر ناگهانی در بسیاری از کشورها است. این مطالعه با هدف بررسی فراوانی موفقیت احیای قلبی ریوی و ویژگی های دموگرافیک بالینی و تشخیصی بیماران قلبیتحت احیای قلبی ریوی صورت گرفت.روش بررسی: این مطالعه توصیفی مقطعی به صورت گذشته نگر بود. پرونده کلیه بیمارانی که از ابتدای فروردین 1393 تا اسفند 1393 در بیمارستان دکتر حشمت رشت تحت احیای قلبی ریوی قرار گرفته اند، بررسی شد. متغیرهای مطالعه در چهار دسته دموگرافیکی، بیماریهای همراه، فاکتورهای حین ایست قلبی و نتیجه احیای قلبی ریوی بررسی شدند. یافته ها: در این مطالعه 77 بیمار قلبی تحت احیای قلبی ریوی وارد مطالعه شدند. 61 درصد این بیماران مرد بودند. میانگین و انحراف معیار سن بیماران 17/34±66/49 بود. 35/8درصد بیماران سابقه فشارخون و 32/1 درصد دیابت داشتند. بیشترین وقوع احیای قلبی ریوی در داخل بیمارستان و بین ساعات 6 صبح تا 12 ظهر بود. بیشترین علت ایست قلبی هم انفارکتوس قلبی بود(41/6 درصد). در نهایت 14/3 درصد از احیای قلبی ریوی ها موفقیت آمیز بود.نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که با دانستن ویژگی های دموگرافیک، بالینی و تشخیصی بیماران تحت احیای قلبی ریوی می توان افراد در معرض خطر را تشخیص داده و امکانات لازم جهت اقدامات سریع و مناسب را مهیا نمود.

مقدمه: ایست قلبی، یکی از مشکلات اساسی نظام سلامت در جهان است. شروع زودهنگام احیای قلبی ریوی (CPR) از مهم ترین مراحل برای بهبود نتایج است. عدم واقع گرایی و غوطه ور شدن در آموزش به طوری که تمام ابعاد و ویژگی های آن قابل درک باشد، محدودیت اصلی در یادگیری CPR است. بنابراین، سیستم آموزشی باید از فناوری های جدید برای آموزش CPR استفاده کند تا بر این محدودیت غلبه کند. شواهد از این ایده حمایت می کنند که آموزش احیاء مبتنی بر شبیه سازی به طور مستقیم در محل کار یا در یک مرکز شبیه سازی اختصاصی باید در برنامه های آموزشی پایه حمایت از زندگی گنجانده شود. از این منظر، اجرای واقعیت ترکیبی در آموزش احیای قلبی ریوی می تواند سطح مهارت ها و دانش را ارتقا داده و به ارائه فرصت های یادگیری راحت تر و مکرر دانشجویان کمک کند. برخی از مزیت های واقعیت ترکیبی شامل کاهش خطای انسانی در فرایند درمان پزشکی، درگیر کردن حواس حرکتی، بینایی، شنوایی و تجربی در فرایند آموزش، کسب مهارت های کافی در انجام پروسیجرهای پزشکی، شبیه سازی محیط واقعی و امکان انتقال استرس به فراگیر و ادغام بازی با آموزش و در نتیجه افزایش ماندگاری فرایند آموزشی هستند. واقعیت مجازی و افزوده با وجود مزایایی که دارند محدودیت های جدی نیز دارند. برای آموزش BLS در یک محیط مجازی، پروسیجرها مانند فشرده سازی قفسه سینه، تهویه و دفیبریلاسیون نمی تواند با همان ویژگی هایی که در یک محیط واقعی وجود دارد، اجرا شود، بنظر می رسد برای رفع این محدودیت بایستی از روش ترکیبی استفاده نمود. یعنی از مانکن های شبیه ساز نیز استفاده کرد تا به واقعیت نزدیکتر باشد و باعث آموزش صحیح، موثر و پایدار احیای قلبی ریوی گردد.

با توجه به افزایش روز افزون مرگ های ناگهانی ناشی از بیماری های عروق کرونر و از طرفی اهمیت زمان برای فردی که دچار ایست قلبی ریوی شده است، ارایه روش های آموزش همگانی احیا قلبی - ریوی پایه ضروری به نظر می رسد لذا این پژوهش با هدف تعیین تاثیر آموزش احیا قلبی - ریوی بر آگاهی و عملکرد دانش آموزان انجام شده است.پژوهش حاضر از نوع نیمه تجربی بوده است. تعداد نمونه های پژوهش، 90 دانش آموز دختر سال سوم دبیرستان بودند که به طور تصادفی و به نسبت مساوی از سه رشته تجربی، ریاضی و انسانی انتخاب و در دو گروه مورد و شاهد قرار گرفتند. محیط پژوهش شامل کلیه دبیرستان های دخترانه دارای سه رشته تجربی، انسانی و ریاضی (هر یک 45 نفر) شهرستان بجنورد بود.یافته های پژوهش نشان داد بین میانگین نمرات آگاهی و عملکرد دانش آموزان دو گروه مورد و شاهد دو هفته پس از آموزش و همچنین بین میانگین نمرات آگاهی و عملکرد قبل و بعد گروه مورد اختلاف معنی داری وجود داشته است (p=0.000)، لیکن بعد از آموزش اختلاف معنی داری بین میانگین نمرات آگاهی و عملکرد دانش آموزان سه رشته در گروه مورد مشاهده نشد. در مجموع 53.32 درصد نمونه های گروه مورد، تمام مراحل احیای قلبی و ریوی پایه را به طور صحیح انجام دادند.با توجه به نتایج پژوهش پیشنهاد می شود وزارت بهداشت و درمان و آموزش پزشکی با هماهنگی وزارت آموزش و پرورش برنامه آموزش همگانی احیا قلبی و ریوی پایه را تدوین و در مدارس اجرا نماید.

زمینه و هدف ایست قلبی در خارج از بیمارستان یک معضل عمومی مهم در حیطه سلامتی می باشد. احیای قلبی ریوی، عملیات و تلاش برای حفظ ارگان های مهم بدن مثل قلب و ریه جهت برگرداندن حیات بیمار دچار ایست قلبی تنفسی می باشد که بر اساس پروتکل خاصی انجام می شود. اجرای صحیح آن مستلزم کسب دانش و مهارت فرد احیاء کننده می باشد. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر آموزش همتا به روش Jigsaw puzzle بر دانش و عملکرد دانشجویان پرستاری در زمینه احیاء قلبی ریوی پایه بزرگسالان صورت گرفت. روش بررسی در این مطالعه نیمه تجربی که در سال 1397 به روش پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل انجام شد، 72 دانشجوی کارشناسی پرستاری دو دانشگاه علوم پزشکی ایران و تهران به روش سرشماری انتخاب و به دو گروه 36 نفری مداخله و کنترل تقسیم شدند. به هر دو گروه آموزش احیای قلبی ریوی پایه بزرگسالان به روش رایج داده شد و پس از آن به گروه مداخله آموزش همتا به روش Jigsaw puzzle داده شد. دانش و عملکرد دانشجویان قبل، بلافاصله و سه ماه پس از مداخله در دو گروه با استفاده از پرسشنامه تعدیل شده سنجش دانش و چک لیست تعدیل شده سنجش عملکرد درباره احیای قلبی ریوی پایه بزرگسالان جمع آوری شدند. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS نسخه 22 انجام گرفت. یافته ها در مقایسه با گروه کنترل، دانش دانشجویان در گروه های مداخله و کنترل بلافاصله پس از مداخله (001/0P<) و همچنین سه ماه پس از آن (001/0P<) تفاوت معنی دار آماری نشان داد. بر اساس نتایج، نمرات دانش در هر سه زمان تفاوت آماری معنی داری داشتند (001/0P<). در مقایسه با گروه کنترل، عملکرد دانشجویان در گروه مداخله در زمان های بلافاصله پس از آموزش (001/0P<) و سه ماه پس از آن (001/0P<) افزایش معنی دار آماری داشت. براساس نتایج، نمرات عملکرد در گروه مداخله در هر سه زمان تفاوت آماری معنی داری داشت (001/0P<). نتیجه گیری کلی آموزش احیاء قلبی ریوی پایه به روش همتا می تواند باعث افزایش دانش و عملکرد دانشجویان پرستاری در زمینه احیاء قلبی ریوی پایه شود. این مطالعه به اهمیت اجرای آموزش همتا به روش Jigsaw puzzle برای تمامی دانشجویان تاکید می کند.

مقدمه و هدف: ایست قلبی خارج از مراکز درمانی، از علل شایع مرگ و میر در جهان است، لذا آموزش احیای قلبی– ریوی پایه افراد جامعه ضروریست. این مطالعه با هدف مقایسه دو روش آموزشی چهره به چهره و نمایش فیلم بر آگاهی و مهارت احیای قلبی ریوی پایه در معلمان انجام شد. روش ها: در این مطالعه نیمه تجربی قبل و بعد با گروه کنترل 225 معلم شاغل در تاکستان با نمونه گیری چند مرحله ای و تصادفی انتخاب و در سه گروه 75 نفری قرار گرفتند. اطلاعات در سه مرحله قبل از مداخله، بلافاصله و یکماه بعد از مداخله به شیوه خودگزارشی و چک لیست مشاهده جمع آوری شد. ابزار جمع آوری داده شامل پرسشنامه جمعیت شناختی، پرسشنامه سنجش آگاهی و چک لیست سنجش مهارت بود. روایی و پایایی پرسشنامه و چک لیست تامین و داده ها با نرم افزار SPSS نسخه 16، و آزمون های آنوا، کای دو و آنالیز واریانس با اندازه های تکراری تحلیل شد. یافته ها: مشخصات جمعیت شناختی، میانگین نمره آگاهی و مهارت گروه ها قبل از مداخله تفاوت معنادار آماری نداشتند(05/0p<). پس از مداخله میانگین نمره آگاهی و مهارت در هر دو گروه افزایش معناداری داشت(05/0p< ). دو گروه پس از مداخله، اختلاف معناداری نداشتند(05/0p>). نتیجه گیری: براساس یافته ها، پیشنهاد می شود دو روش آموزشی متناسب با شرایط افراد و امکانات موجود استفاده شود.

مقدمه: یکی از مهم ترین اقدامات جهت نجات جان بیماران دچار Arrest قلبی، انجام عملیات احیا می باشد. این مطالعه، با هدف بررسی عملکرد تیم احیای بیمارستان چمران اصفهان انجام شد.روش ها: این مطالعه مقطعی، شامل 211 نفر از بیمارانی بود که در سال 1394 در بیمارستان یا خارج از آن دچار Arrest قلبی- تنفسی شده بودند و برای آن ها، احیای قلبی- ریوی (Cardiopulmonary resuscitation یا CPR) شروع شده بود. اطلاعات احیای بیماران از روی چک لیست از پیش تهیه شده، تکمیل گردید.یافته ها: در این مطالعه، 211 نفر بیمار شامل 140 نفر (66.35 درصد) مرد و 71 نفر (33.65 درصد) زن مورد بررسی قرار گرفتند. شاخص های دموگرافیک اعم از جنس، سن بیماران و محل شروع احیا (داخل و یا خارج بیمارستان) در موفقیت اولیه و بقای یک ماهه تاثیر نداشت (P>0.050 برای همه)، اما نیاز به احیای پیشرفته، فاصله زمانی بین Arrest تا شروع احیای پیشرفته، نیاز به شوک (در ریتم های قابل شوک)، فاصله زمانی Arrest تا اولین شوک، طول مدت CPR و انطباق احیای پایه و پیشرفته با الگوریتم (American Heart Association (AHA در موفقیت اولیه احیا تاثیر معنی داری داشت (P<0.050 برای همه)، اما در مورد بقای یک ماهه فقط فاصله زمانی Arrest تا اولین شوک تاثیر معنی داری داشت (P=0.010).نتیجه گیری: در این مطالعه، تاثیر شاخص های دموگرافیک بر نتایج حاصل معنی دار نبود، اما نیاز به احیای پایه، پیشرفته و دریافت شوک در ریتم های قابل شوک و همچنین، فاصله تا انجام اولین شوک، تاثیر معنی داری بر موفقیت اولیه حاصل از احیا داشته است. عدم تطابق احیا در درصدی از موارد با راهنمای AHA، ضرورت بازآموزی منظم و مدون را گوشزد می کند.

زمینه و هدف: مطالعات نشان می دهند که عوامل متعددی بر نتیجه احیاء قلبی-ریوی موثر هستند، در این مطالعه برآنیم تا فراوانی عوامل مختلف و اثربخشی آنها را بر نتیجه احیاء قلبی-ریوی مشخص نماییم. روش بررسی: مطالعه به شیوه مقطعی و غیراحتمالی ساده از مراجعین (848 بیمار مورد احیاء) به اورژانس بیمارستان الزهرا اصفهان بین فروردین 1394 تا فروردین 1398 که در اورژانس بیمارستان دچار ایست قلبی-ریوی شده اند، انجام شد. برای تحلیل با استفاده از شاخص های آماری و روش جداول متقاطع داده ها با Chi-squre test و Student’, s t-test به تحلیل داده ها پرداخته شده است و میزان اثرات متغیرها بر نتیجه احیاء براساس ماهیت متغیرها با استفاده از روش های Logistic regression مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در این مطالعه از 848 بیمار مورد احیاء قرار گرفته، 583 نفر (8/68%) مرد و 265 نفر (2/31%) زن بودند. میانگین سنی تمام بیماران مورد مطالعه 17/21±, 74/62 سال می باشد. در احیاء های موفق میانگین سنی بیماران 17/21±, 74/62 سال، حداکثر سن 116 سال و حداقل سن شش سال و در احیاءهای ناموفق میانگین سنی بیماران 79/21±, 33/62 سال، حداکثر سن 108سال و حداقل سن یک ماه بوده است. در این مطالعه مشاهده شد که با افزایش سن بیماران میزان عدم موفقیت احیاء افزایش می یابد. وجود بیماری زمینه ای باعث افزایش عدم موفقیت در نتیجه احیاء خواهد شد. نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که عوامل متعددی در موفقیت احیاء موثر می باشد که درجه اثرگذاری آنها بسته به موقعیت و شرایط بیماران متفاوت می باشد و باید باهم در نظر گرفته شود.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.